Shidoshi Tamouree Jordan


Shidoshi_T_Jordan


Bujinkan Hachidan  (8e dan)

27 jaar ervaring in krijgskunsten – 6 jaar Kendô (Japans zwaardvechten)

Sinds 1995: Bujinkan Ninjutsu / Budô Taijutsu / Ninpô Taijutsu

Oprichter Bujinkan Dojo Antwerpen

Shidoshi sinds 2007

Is ook houder van het Diploma Hoger Redder,
aangesloten bij de Vlaamse Reddingscentrale (VRC).

Zijn interesse in de krijgskunst heeft hij overgeërfd van zijn vader die hem vanaf de leeftijd van vijf jaar reeds kennis liet maken met het Japanse karate en een levenstijl, doordrongen van het Tibetaans- en Japanse zen-boedhisme.

Geïnspireerd hierdoor trainde hij dagelijks op school, tot overmaat van ergernis bij zijn medestudenten. Totdat hij te horen kreeg dat niet vechten maar vrede eigenlijk het hele doel was en training een weg tot zelfbeheersing en controle.

Zijn vader was na jaren van Budo training zelf leraar Kendo geworden en beoefende ook thuis dagelijks het iaido. Vanaf zijn dertien jaar  ging Tamouree zelf ook twee keer per week mee met zijn vader. De eerste twee jaar mocht hij enkel observeren. Daarna, op zijn vijftiende, begon hij zelf met  Japans zwaardvechten; “Kendo”, de weg van het zwaard.

Na zes jaar training hierin, de titel van Belgisch Kampioen bij de junioren en een ‘fighting spirit’ award, begon hij te beseffen dat dit geen compleet systeem was en niet gericht op een realistische toepassing.

Beseffende dat sport hoofdzakelijk gericht was op competitie en dat dit de ambiguïteit en de kloof tussen mensen eigenlijk enkel maar vergroot, begon zijn zoektocht doorheen andere krijgskunsten. Vooral naar meer realisme en een grotere band met het innerlijke, het filosofische; een connectie met het échte leven.

Dit nam een professionele wending toen hij zich in 1992 aandiende in het leger als paracommando. Na twee jaar en twee buitenlandse opdrachten, waarin hij wél het realisme van ‘the warrior way’ leerde kennen maar de filosofie niet aan bod kwam, probeerde hij een vredevollere weg in te slaan en besloot hij terug te keren naar de burgermaatschappij.

Een toeval bracht hem in contact met een leraar ninjutsu; Benedict Sas. Geïnspireerd en gesteund door hem, trachtte hij in het Antwerpse een club (Te-nage dojo) op te richten samen met een andere geïnteresseerde in ninjutsu ‘Achim Steigert’. Er was echter weinig interesse en Te-nage dojo was dan ook geen lang leven beschoren.

Een tijd later, maakten zij zich beiden lid van de nieuwe dojo van Peter Moerman (2e dan destijds). Maar ook deze club was gedoemd omwille van wanbetalers.

Hierna zag hij zich genoodzaakt om twee- tot driemaal per week in Brussel te gaan trainen bij Pierre-Henry Steyt. Drie jaar van intensieve training later en met de zegen van Arnaud Cousergue, mocht hij in 2000 zijn zwarte gordel eindelijk in ontvangst nemen.

Helaas, ook de dojo van PH Steyt moest zijn deuren sluiten omdat hij naar het buitenland vertrok. De dojo verhuisde naar de Vlaamse Universiteit Brussel en kwam onder leiding van één van zijn mede leerlingen, Jan Ramboer. Hier maakte hij nog een tijd deel uit van het leiding gevend team maar omwille van werkgerelateerde redenen, kon hij dit op een gegeven moment niet meer voortzetten.

Tijdens enkele sabbat jaren volgden individuele training, vrijblijvend clubbezoek en enkele Bujinkan seminars elkaar op. Hierdoor kwam hij meer in contact met de Internationale Bujinkan en enkele hooggeplaatste Shihan! Andermaal werd hij geïnspireerd!

Na enkele jaren van afwezigheid, keerde Pierre-Henry Steyt terug naar Brussel en vervoegde hij diens dojo opnieuw. Na ontvangst van zijn tweede dan en shidoshi-ho (gehomologeerd assistent-leraar), was hij een tijd de sempai van diens club.
Na verloop van tijd en op voorstel van zijn leraar, richtte hij in maart 2007 zijn eigen club op in het Antwerpse.

Sindsdien, gaf hij driemaal per week les in zijn eigen dojo en ging hij ook nog naar internationale stages én Japan om zich verder te bekwamen. Dit alles terwijl hij natuurlijk ook nog een assisterende rol in Brussel onderhield. Zo co-organiseerde hij bv enkele demonstraties in een samenwerkingsverband met Bujinkan dojo Brussels.

In december van 2007, twaalf jaar na zijn kennismaking met Bujinkan, legde hij onder het toeziend oog van de grootmeester zijn Saki-test met succes af en behaalde zo zijn vijfde dan. Shidoshi licence Japan.

Het idee om in België een grotere samenhang te creëren tussen de dojo’s en hun respectievelijke leraars onderling, leefde al heel lang bij Tamouree. Dit resulteerde in de oprichting van een heuse netwerk- & fansite voor alle beoefenaars en leraars van Bujinkan in België. www.bujinkan-belgium.net

Het idee om in België een grotere samenhang tussen de dojo’s en hun respectievelijke leraars onderling te creëren leefde ook bij Pierre-Henry. Dit resulteerde in de oprichting van een (ondertussen ter ziele gegane) losse organisatie die de Belgische Shidoshi-kai moest groeperen onder de banner: Bujinkan-Belgium .ORG & .COM

 

Ondanks het harde werk en inzet van enkelen, heeft het niet mogen baten. Zowel de netwerk site en de club sloten hun deuren in 2013.

Maar vandaag, 2 jaar na datum, werd Tamouree meermaals gecontacteerd door geïnteresseerden met de vraag naar trainingen. De dojo is daarom stilletjes aan terug gestart met wekelijkse training.

Voorlopig vinden de trainingen nog plaats in het park, maar de eerste contacten zijn alvast gelegd voor een zaal.