BUJINKAN DOJO ANTWERPEN

Bujinkan Ninpô Taijutsu

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Shidoshi Tamouree Jordan

Tamouree JordanBujinkan Nanadan  (7e dan)

25 jaar ervaring in krijgskunsten - 6 jaar Kendô (Japans zwaardvechten)

15 jaar Bujinkan Ninjutsu / Budô Taijutsu / Ninpô Taijutsu

Sinds 1995 met:

  • Benedikt Sas - Shihan
  • Peter Moerman - Shihan
  • Pierre-Henri Steyt - Shihan
  • Arnaud Cousergue - Shihan
Oprichter Bujinkan Dojo Antwerpen.
Is ook houder van het Diploma Hoger Redder,
aangesloten bij de Vlaamse Reddingscentrale (VRC).

Zijn interesse in de krijgskunst heeft hij overgeërfd van zijn vader die hem vanaf de leeftijd van vijf jaar reeds kennis liet maken met het Japanse karate en een levenstijl, doordrongen van het Tibetaans- en Japanse zenboedhisme.

Geïnspireerd hierdoor trainde hij dagelijks op school, tot overmaat van ergernis bij zijn medestudenten. Totdat hij te horen kreeg dat niet vechten maar vrede eigenlijk het hele doel was en training een weg tot zelfbeheersing en controle.

Zijn vader was ondertussen leraar Kendo geworden en beoefende thuis ook dagelijks het iaido. Vanaf zijn dertien jaar,  ging hij zelf ook twee keer per week mee met zijn vader. De eerste twee jaar enkel om te observeren. Daarna, op zijn vijftiende, begon hij zelf met  Japans zwaardvechten; “Kendo”, de weg van het zwaard.

Na zes jaar training hierin, de titel van Belgisch Kampioen bij de junioren en een ‘fighting spirit’ award, begon hij te beseffen dat dit geen compleet systeem was en niet gericht op een realistische toepassing.

Beseffende dat sport hoofdzakelijk gericht was op competitie en dat dit de ambiguïteit en de kloof tussen mensen eigenlijk enkel maar vergroot, begon zijn zoektocht doorheen andere krijgskunsten. Vooral naar meer realisme en een grotere band met het innerlijke, het filosofische; een connectie met het échte leven.

Dit nam een professionele wending toen hij zich in 1992 aandiende in het leger als paracommando. Na twee jaar en twee buitenlandse opdrachten, waarin hij wél het realisme van ‘the warrior way’ leerde kennen maar de filosofie niet aan bod kwam, probeerde hij een vredevollere weg in te slaan en besloot hij terug te keren naar de burgermaatschappij.

Een toeval bracht hem in contact met een leraar ninjutsu. Geïnspireerd en gesteund door hem, trachtte hij in het Antwerpse een club op te richten samen met Achim Steigert, dit mislukte en in de jaren nadien ook nog verschillende malen.

Hierna zag hij zich genoodzaakt om twee- tot driemaal per week in Brussel te gaan trainen bij Pierre-Henry Steyt. Drie jaar van intensieve training later en met de zegen van Arnaud Cousergue, mocht hij zijn zwarte gordel in ontvangst nemen.

Na deze periode trainde en maakte hij deel uit van het leiding gevend team in de dojo van Jan Ramboer. Omwille van werkgerelateerde redenen, kon hij dit op een gegeven moment niet meer voortzetten.

Na enkele jaren van afwezigheid, keerde Pierre-Henry Steyt terug naar Brussel en vervoegde hij diens dojo opnieuw. Na ontvangst van zijn tweede dan en shidoshi-ho (gehomologeerd assistent-leraar), richtte hij zijn eigen club op in het Antwerpse.

Sindsdien traint hij dagelijks thuis, geeft hij driemaal per week les in zijn eigen dojo en gaat hij naar internationale stages en Japan om zich bij te scholen. Terwijl hij natuurlijk ook nog een assisterende rol in Brussel onderhield.

In 2007, twaalf jaar na zijn kennismaking met Bujinkan, legde hij onder het toeziend oog van de grootmeester zijn Saki ‘test’ met succes af en behaalde zo zijn vijfde dan.

Het idee om in België een grotere samenhang tussen de dojo’s onderling te creëren leefde ook bij Pierre-Henry, dit resulteerde in de oprichting van een organisatie die de Belgische Shidoshi-kai groepeerd onder de Bujinkan-Belgium .ORG & .COM

Omwille van het verschillend karakter van zijn eigen idee, besloot hij om het anders aan te pakken en richtte samen met Diana Dhont, een echte netwerksite op voor alle beoefenaars van Bujinkan in België. De Bujinkan-Belgium .NET